اضطراب جدایی

مرا ترك نكن!
اضطراب جدايي با اضطراب غريبه متفاوت است و معمولا حدود هشت ماهگي پديدار مي شود. اين اضطراب زماني ظاهر مي شود كه كودك علاقه عميق و شديدي به مراقب اوليه، يعني فردي كه اغلب او را تغذيه ميكند، در آغوش ميگيرد و نوازش مينمايد،احساس مي كند. اين شخص در نگاههي عاشقانه و خوشامدگوييهاي شادمانه كودك غرق و زمان دوري از كودك، از ناراحتي او عذاب مي كشد.
مانند اكثر موجودات، در فرزندان انسان نيز اين وابستگي عاطفي و علاقه شديد درست در موقع جركت مستقلانه ايجاد مي شود. كودك توانايي مستقل بودن از شما را در خود تشخيص مي دهد، بنابراين از اينكه از او جدا شويد، مي ترسد. با وجود اينكه اضطراب جدايي بسيار ناراحت كننده است، اما امري مثبت به شمار مي آيد، زيرا احتمال اينكه كودك تازه به حركت افتاده خود را از  معرض ديد شما دور كند، كم خواهد بود.
بهترين راه مقابله با اضطراب جدايي، كنار آمدن با آن است. اگر نوزادتان خيلي به شما مي چسبد، اجازه دهيد دامن شما را بگيرد يا او را برداريد و نوازش كنيد و چنانچه بخواهد در دور و اطراف چرخي بزند، از آن سوي اتاق با لبخند برايش سري تكان دهيد. چنانچه مايل نيست شما را ترك كند، او را بلند كنيد و همراه خود  از اين اتاق به آن اتاق ببريد.
هنگامي كه نوزاد شروع به حركت مي كند، از سرعت حركت خود كم كنيد تا كودك بتواند با شما همراه شود. در طول چند هفته سرعتش افزوده شده، اعتمادش به توانايي خود در دنبال كردن شما افزايش مي يابد و در نتيجه زماني كه تغيير مكان مي دهيد، كمتر خواهد ترسيد. اگر از اتاق خارج مي شويد، مكالمه مداوم را ادامه دهيد. اگر بتواند صداي شما را بشنود، به اضطراب شديدي دچار نخواهد شد. مي توانيد براي عادت دادن او به ديده شدن و ديده نشدن خود با او قايم باشك  بازي كنيد (از نخفيگاه خود سرك بكشيد و نامش را به زبان بياوريد)             
يك شي مورد علاقه مانند يك پتو يا اسباب بازي مي تواند در گذر از اين مرحله به شما و كودكتان كمك كند. اين شي مورد علاقه در زمان غيبتتان، شما را به ياد كودك مي آورد.
بطور خلاصه، تصور نكنيد كه  به اين زوديها مي توانيد تنها به توالت برويد. اضطراب جدايي تا سالها با شدت و ضعف ادامه مي يابد، به آن عادت كنيد.
اضطراب در برابر غريبه و اضطراب جدايي نتيجه طبيعي رشد استقلال و خودآگاهي كودكتان است. حوصله و درك اين حالات را داشته باشيد زيرا اين مراحل مي آيند و مي گذرند.